OZONUN ÖLDÜRME ETKİSİ

Ozonla bakteri inaktivasyonu kompleks bir prosestir. Ozon pek çok hücresel bileşene saldırır:

-proteinler

-doymamış yağlar

-hücre zarındaki solunum enzimleri

-sitoplazma içindeki enzimler ve nükleik asitler

-sporlardaki ve virüslerin kapsitlerindeki peptidoglikanlar

Hücre zarı: Ozon hücre zarının çoklu doymamış yağ asitlerini, membran-bağ enzimlerini, glikolipitlerini ve glikoproteinlerini okside eder. (Scott ve Lesher 1963; Murray 1965) Ozonla doymamış yağların ve sülfidril grup enzimlerinin çift bağları okside olduğu zaman hücre geçirgenliği dahil normal hücresel bozulma ve hızlı ölüm meydana gelir. Yandaki resimde Dave (1999) elektron mikroskobunda ozonlu suyun Salmonella enteridisin hücre membranını bozduğunu gösterdi.

Bakteri sporları : Foegeding (1985) Bacillus cereus sporlarının ozonla hızlı şekilde inaktive edildiğini buldu. Yine yandaki resimde Khadre ve Yousef (2001b) çalışmasında ozonlu su ile muamele edilen Bacillus subtilis sporlarının ağır şekilde bozulduğunu göstermiştir.

Enzimler: Pek çok araştırmacı ozonun öldürdüğü hücrelerde enzim inaktivasyonuna dikkat çekmiştir. Sykes (1965) klorun enzimlerde seçici davrandığını fakat ozonun davranmadığını belirtmiştir. Yine pek çok araştırmacı değişik bakteriler üzerinde ozonun enzim aktivesini yok ettiğini ve neden olarak da sisteindeki sülfidril gruplarının oksidasyonunu göstermişlerdir.

Nükleik Materyal: Yapılan çalışmalar ozonun hücre DNA sını açtığını, dönüşüm yeteneğini azalttığını, kopyalama aktivitesini azalttığını ve sonunda nükleik materyale zarar verdiğini göstermektedir. (Hamelin 1985; Mura ve Chung 1990,Scott 1975, Ishizaki 1981)

Virüsler : Ozon virüslerin protein kapsül yapısını parçalar. Daha küçük alt birimlere dönüştürür. RNA yı serbest bırakır, parçalar ve inaktive eder. Yapılan bazı çalışmalar şunlardır:

- Sproul ve Kim (1980) ozonlu su kapsül proteinlerini parçaladı.

- Kim (1984) ozonlu suyun kapsül proteinlerini parçaladığı doğrulandı.

- Yoshizaki (1988) ozonlu suyun tütün mozaik virüsünü alt birimlere parçaladığını gördü.

- Herbold (1989) 0.38 ppm suda ozonun Hepatit A virüsünü ve 0.13 ppm suda ozonun Polio virüsünü tamemen yokettiğini gördü.

ozonun-oldurme-etkisi
Elektron mikroskobu altında Salmonella enteritidis membranının (Dave 1999) ve Bacillus subtilis sporunun (Khadre ve Yousef 2001b) ölümcül doz altında Ozon uygulaması öncesi ve sonrası görünümleri.
A ve B > S. enteritidis
C ve D > B. subtilis

 

 001-tablo
 002
 003